Onoverzichtelijke tegenstand

“Eine ganz leise, befremdliche Empfindung, wie wenn wir im Dunkel gingen und mit nackten Sohlen auf etwas träten, das noch nichts ist als ein weicher, warmer, unübersichtlicher Widerstand und schon etwas, in das allmählich das grauenhaft Menschliche hineinflutet, das Erkanntwerden als eine Hand, die da irgendwie liegt und uns mit fünf immer deutlicher werdenden Fingern festhält.”

(Robert Musil, Nachlass zu Lebzeiten, p. 11)

3 gedachtes over “Onoverzichtelijke tegenstand

  1. jan jacquemyn zegt:

    Soms val je gewoon, zoals in een droom, in een oneindige leegte. Handen trachten zich vast te klampen aan de takken van de duisternis. Er is geen tegenstand, geen weerstand … , enkel je diepste nietigheid brokkelt tot bloedens toe af …

  2. hhermans zegt:

    "Es ist der Augenblick, wo ein Kletterer wegen des Schmerzes in den Fingern freiwillig den Griff der Hand ??ffnet, wo ein Verirrter im Schnee sich hinlegt wie ein Kind, wo ein Verfolgter mit brennenden Flanken stehen bleibt."(Robert Musil, Nachlass zu Lebzeiten, p. 12)

  3. jan jacquemyn zegt:

    Er zijn momenten dat ik mij als mens gedraag, mij overgeef aan de natuur van mijn angsten. Dan breng ik het geluid voort van een soort ‘dier’ dat in de laatste seconden van zijn leven niet meer wil gezien, maar enkel nog gehoord wil worden …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s