Feest van epifanieën

“Gazing up into the darkness I saw myself as a creature driven and derided by vanity; and my eyes burned with anguish and anger.”

(James Joyce: Araby.- In: Dubliners.- London/Toronto/Sydney/New York: Granada 1977, p.31)

“His soul swooned slowly as he heard the snow falling faintly through the universe and faintly falling, like the descent of their last end, upon all the living and the dead.”
(James Joyce: The Dead.- In: Ib. p.201)

 Zie ook.

2 gedachtes over “Feest van epifanieën

  1. jan jacquemyn zegt:

    Hij was ik in de derde persoon en zag ons in de tweede persoon vervallen in een veelheid van persoonlijkheden; hij wist niet meer wie wij waren en zij in de derde persoon waren wij die hem veroordeelden tot ????n enkel voorkomen, dat later – zo bleek – niet strookte met de ware maar onzichtbare complexen … , en toch hadden we het moeten weten, ja weten, ja wij, alweer wij; blinden van dit universum.

  2. janien zegt:

    Reactie op jan jacquemynZiende blind? De vermomming voorbij. Een doodgewoon derdepersoons- of hij/zij-verhaal van veroordeling tot der dood. Epifanie? Neen. Weer eens gewoon een ‘feest van het kwaad’. Ik gruwel ja, ja ik huiver.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s