Studiositas

“Zonder me te verroeren in de luie stoel waar ze dachten dat ik lag te slapen, hield ik iedereen in de gaten en hoorde alles.”

(Eric-Emmanuel Schmitt: Het kind van Noach. Vertaald door Eef Gratama.- Amsterdam/Antwerpen: Atlas 2005, p.18)

“Sans bouger de la bergère où l’on me croyait assoupi, je surveillais et j’écoutais tout.”

(Ib. : L’enfant de Noé.- Paris: Albin Michel 2004, p.24)

 

2 gedachtes over “Studiositas

  1. jan Jacquemyn zegt:

    Zoals je ergens aan een tafel kan zitten, schijnbaar indommelend en onge??nteresseerd, maar toch de verzuchtingen hoort van verdwaalde lui in hun zoektocht naar erkenning en mededogen …

  2. janien zegt:

    Ach, het Publiek. De geborneerden, de gefrustreerden, de betweters, de egogecentreerden, de luiaards, de armen van geest, de asocialen, de vermoeiden, de slechthorenden, de gevoellozen, de onvriendelijken, de stijfkoppigen, … Geen retorica die daartegenop kan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s