Droomsporen zanglijnen

“Ik heb een visioen van de Zanglijnen die zich uitstrekken over de continenten en de eeuwen; dat om het even waar mensen hebben gelopen zij een zangspoor hebben achtergelaten (waarvan wij nu en dan een echo kunnen opvangen); en dat deze sporen moeten teruggaan, in tijd en ruimte, tot een geïsoleerde pocket in de Afrikaanse savanne, waar de Eerste Mens toen hij zijn mond opende in weerwil van de verschrikkingen die hem omringden de beginstrofe riep van de Wereldzang, ‘IK BEN!’.”

(eigen vertaling van)

 “I have a vision of the Songlines stretching across the continents and ages; that wherever men have trodden they have left a trail of song (of which we may, now and then, catch an echo); and that these trails must reach back, in time and space, to an isolated pocket in the African savannah, where the First Man opening his mouth in defiance of the terrors that surrounded him, shouted the opening stanza of the World Song, ‘I AM!’.”

(Bruce Chatwin: The Songlines.- London: Picador 1988 (eerst gepubliceerd in 1987), p.314. Zie ook hier (volg onderaan deze pagina de link naar First Australians voor het hele verhaal) en hier voor een geschreven achtergrond)

Een gedachte over “Droomsporen zanglijnen

  1. Jan Jacquemyn zegt:

    Ik wil dan werkelijk in de wereld staan, zing ik toch hard (mijn voor-en achternaam in de windstroom meegegeven); ik wil echter in de anonimiteit verzeilen, fluister ik toch zacht (mijn naam door de wind weggeblazen); ik wil misschien wel zijn en laat mijn wezen in mijn handelen verstaan …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s