Vol zin

“Iedere dinsdag moest ik mijn geheel gedachtenloos hoofd met een ruk tot een volzin bepalen; dan volgden er meer; de beelden kwamen moeiteloos vrij, en, als ik mijn stoel achteruitschoof, waren mijn hersens zo helder en vervuld van antwoorden op voor-dien misschien vaag vermoede maar nimmer met zekerheid gestelde vragen, dat ik het gevoel had, nog stof en werklust voor tien boekdelen ter beschikking te hebben.”

Martinus Nijhoff: Kritisch en verhalend proza (Verzameld werk II) (ed. Gerrit Borgers en Gerrit Kamphuis).- Amsterdam: Uitgeverij Bert Bakker 1982, p.1214. De zin is de laatste van een memorabele alinea – vooruit, hier komt ze helemaal:

“Schrijvend begint men te schrijven. Een gedachte wordt woord, het woord vervolgt de gedachte. Reeds weinig schrijven brengt meer ingeving dan veel denken. De zaak is, een zin zichzelf te laten voltooien, vertrouwende dat de taal, ons overgeleverd door gans een volk, gaat vibreren als een natuur binnen onze gevoeligheid en dieper dingen loswerkt dan ons verstand ooit kan opbrengen.”

De alinea komt uit het voorwoord bij “Gedachten op dinsdag” (1933). Zie ook hier.

2 gedachtes over “Vol zin

  1. JaJa zegt:

    Zin mij, van volheid overgegeven, spel mijn verhaal in een speling van de taal, leg mijn nerven uit door de nuance van komma’s, werp mij in de boekenstroom en vertak mijn sterfelijkheid in het weerkerend nulpunt ‘woord’ …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s