Het vuur in de verte

“Want wat was dit toch voor een feest, wat betekende die altijd voortdurende hoogtijd, waar geen einde aan kwam en waar hij al zo lang, altijd al, van zijn kinderjaren af zo vurig naar had verlangd, maar waar hij voor goed van was uitgesloten?”
Prins Mysjkin in Fjodor M. Dostojewski: Verzamelde Werken. De idioot.– Amsterdam: Van Oorschot 1960, p. 521.

Een gedachte over “Het vuur in de verte

  1. JaJa zegt:

    … zoals we naar het opkomen van de zon willen lopen, hunkerend naar de gloed, naar de warmte van het dagelijkse ritueel, zo lukken we er niet in om het vuur van de aarde te verzamelen tegen te strenge winters, maar we blijven gaan in gedachten van beterschap en hoop en geluk en voornemens en we blijven vliegen zonder vleugels, zonder vleugels naar het vuur in de verte …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s