Le jour sa nuit

“Hoe meer de wereld zich bevestigt als de toekomst en het volle daglicht van de waarheid, waarin alles waarde zal hebben, waarin alles zin heeft, waarin dat alles zich zal voltrekken onder de heerschappij van de mens en voor zijn gebruik, des te meer lijkt het dat de kunst moet afdalen naar dat punt waar niets nog zin heeft, des te meer is het van belang dat zij de beweging handhaaft, de onzekerheid en het ongeluk van datgene wat ontsnapt aan elke greep en aan elk doel.”

“(…) plus le monde s’affirme comme l’avenir et le plein jour de la vérité où tout aura valeur, où tout portera sens, où le tout s’accomplira sous la maîtrise de l’homme et pour son usage, plus il semble que l’art doive descendre vers ce point où rien n’a encore de sens, plus il importe qu’il maintienne le mouvement, l’insécurité et le malheur de ce qui échappe à toute saisie et à toute fin.”

Maurice Blanchot: L’espace littéraire.- Parijs: Gallimard 1955, p.332.

“(…) the more the world is affirmed as the future and the broad daylight of truth, where everything will have value, bear meaning, where the whole will be achieved under the mastery of man and for his use, the more it seems that art must descend toward that point where nothing has meaning yet, the more it  matters that art maintain the movement, the insecurity and the grief of that which escapes every grasp and all ends.”

Zie hier, p.247.

Een gedachte over “Le jour sa nuit

  1. JaJa zegt:

    Kunst begint daar waar het leven zichzelf in vraag durft te stellen. ‘Is er leven zonder kunst’, is een even irrelevante vraag als ‘is er kunst zonder leven’. Zelfs de irrelevantie hoeft niet in vraag gesteld te worden, de irrelevantie hoort bij de vanzelfsprekendheid van kritische standpunten. Het is uit het leven gegrepen, uit de beweging van cycli, dat kunst zijn opperste staat van zingeving etaleert vanuit een organisch gegroeide urgentie. Dat het moest geuit worden – straffer, mooier, baldadiger …- dan welke levenscreatie ook,maakt van het dagelijkse en onopvallende gebeuren een thuishaven waar het goed toeven is of waar het een hel is om te bestaan … In beide gevallen zal de noodzakelijke expressie een existenti??le waarde hebben die in de kracht van de daad verscholen zit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s