And then you hear a woman scream your name

“je noemt het een gedicht voor je dochter,
over de hond die overreden raakt door een bestelwagen
en hoe je je erover ontfermde,
het meenam naar de bossen
en het diep, diep begroef,
en dat gedicht bleek zo goed
dat je bijna blij was dat de kleine hond
overreden was, want anders had je nooit
dat goede gedicht geschreven.”
“you call it a poem for your daughter,
about the dog getting run over by a van
and how you looked after it,
took it out into the woods
and buried it deep, deep,
and that poem turns out so good
you’re almost glad the little dog
was run over, or else you’d never
have written that good poem.”
(Raymond Carver, Your dog dies, zie ook hier)

Een gedachte over “And then you hear a woman scream your name

  1. JaJa zegt:

    Dieper dan een graf kan een put niet gegraven worden,het legt de onmetelijkheid van de leegte bloot,daar waar we dachten op een overzichtelijke grens te stoten,botsten we tegen de melancholie van de ergste pijn;zoals heengaan na een leven van altijd weerkeren,zoals zinnen van droefheid blijdschap genererenonder het stof van betraande woorden …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s