Naar de maat van de eerste knal, met elaboratie

“Verinniging die vroom beperkt; exaltatie die tot het lucht-ijle uitzet; en ook wel de vervoering in geestelijke cirkelen die nimmer strand raken dan in God; heel deze primitieve, etymologisch te bewijzen aesthetiek die met artisterij niets te maken heeft dan bij tweede of derde aanschouwing: Paul van Ostayen wist ze, naar de maat van de eerste knal in zich, en hoe lang de elaboratie van het gedicht mocht duren, op mij over te brengen met een intensiteit die mij een ogenblik zijns gelijke maakt.”

In memoriam Paul van Ostayen (+ 18/03/1928) met een laudatio van Karel Van de Woestijne in: Vandaag, nr. 5, 1929. Geciteerd door Gaston Burssens in: Paul van Ostayen. Zoals hij was en is.- Antwerpen: Uitgeversbedrijf Avontuur 1933, p. 53/54.

Een gedachte over “Naar de maat van de eerste knal, met elaboratie

  1. JaJa zegt:

    Er knalt iets in mijn hoofd, een explosie van fluimen, van week geworden verbetenheid, van ontregelde vastberadenheid; kleine mensjes – het zouden kabouters kunnen wezen – zwieren aan de touwen, koprollen de ochtenden in, maken van de verzuring een vloeiende substantie die met de nodige verbittering in de goot wordt gespuwd, waarna met zoete tevredenheid de mond wordt gespoeld in een rochelende beweging van splijtende deeltjes; wie de oorsprong van dit vastzitten kan achterhalen, weet alvast dat de vrijgekomen energie geen lachertje is, dat de verdere evolutie een onvoorspelbaarheid in zich draagt die de eerste knal, met betreffende de intensiteit, snel zal doen vergeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s