Het is alles geklapwiek

“Maar als de vogel klapt met zijn vleugels
om het residu van zijn vlucht
van zich af te gooien,
dan klap ik met de mijne om in balans te blijven;
de tak buigt, ik ben niet meer zo lenig
als ik was, en ik zou vallen
als ik niet klapte met mijn vleugels.”

(eigen vertaling (via een Engelse vertaling))

(A.M.Pires Cabral: Confessio que voie.- In: Antes que o Rio Seque.- Lissabon: Assiria & Alvim 2006, zie ook hier)

Een gedachte over “Het is alles geklapwiek

  1. JaJa zegt:

    Vleugel mij, sprak het beest,als romp ben ik maar een kieken,een tokkend stompje van de natuur,geef me ook een staart,een mooie om te paringsdansen,en een snavel van vele kleuren,zet me nu op de hoogste kruin,wacht op een windvlaag,ik ga dra een wiekje slaan,een schroevend zuchtje slaken,mijn geliefde vogel is al in de lucht,ik fluit nog zachtjes aan,zij hoort me niet,ziet mijn snavelstaart,mijn vleugels in de knoop geraken,even ben ik van de vrijheid,tot ik in de grond gerompeld ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s