Zeer zacht roert

“Zeer zacht roert des avonds blauwe vleugel
een dak van dor stro, de zwarte aarde.”
“Sehr leise rührt des Abends blauer Flügel
Ein Dach von dürrem Stroh, die schwarze Erde.”
(Georg Trakl: Der Herbst der Einsamen.- Zie hier)

Een gedachte over “Zeer zacht roert

  1. Jan J zegt:

    Aan de herfstkant van het bos,het neerbuigende, getakte deel,met bruinig blad, nerf gesteeld,druipt het vogelzweet- van ’t naarstig wipgevrij-in de wormgleuven der aarde;stoelen bewegen als padden,eikels als mierenbommen;een late vlinder is gemostop een zonloze boomstam;aan die droeve zijdeslurp ik mistlucht,wat godentranenuit een verre bijbel;ik wacht niet op de dauw van de dag,ik wandel warm de winter in.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s