Zinnencirkels

“Door de telkens hechter om elkaar heen cirkelende zinnen, de aanhalingen in de aanhaling, waardoor de zinnen als Russische popjes in elkaar passen, wordt vreemd genoeg elke verklaring juist uitgesteld, opgeschort, zodat de lezer door een zinderend soort mijmering over tijd en verlies wordt gedreven.
Stefan Hertmans over Max Sebalds Austerlitz, hier in een boekenlijstje van enkele jaren terug voor De Groene Amsterdammer.