Omschreven zwerk

“Toen we voor het eerst op het vuil tussen het meer en het bos arriveerden, er was toen nog zon en maan, slechts een maan, en sterren ook, al de verwikkelingen van hun doorkruisingen die het zwerk omschrijven, hun paden een sprookje voldoende voor elke nacht, een wakkere droom om de uren van elke dag te vullen, en ondanks die gulheid was mijn vrouw dikwijls rood van tranen, omdat welke wereld ook die we hadden aangetroffen niet genoeg was voor haar, niet genoeg voor mij, niet zonder de kinderen die we verlangden, die ik verlangde en die zij verlangde voor mij, en ondanks haar twijfels zei ze dat ze zou proberen, als het dat was wat ik haar verzekerde dat ik wenste.”

“When we first arrived upon the dirt between the lake and the woods, then there was still sun and moon, only one moon, and stars too, all the intricacies of their intersections circumscribing the sky, their paths a tale to last every night, a waking dream to fill the hours of every day, and despite that bounty my wife was often flush with tears, because what world we had found was not enough for her, not enough for me, not without the children we desired, that I desired and that she desired for me, and despite her doubts she said that she would try, if that was what I assured her I wished.”

(Uit Matt Bell’s In the House upon the Dirt between the Lake and the Woods, dat in juni 2013 zal verschijnen bij Soho Press. Zie ook hier)

In wie een hond begraven ligt

Melencolia I (B. 74; M., HOLL. 75) *engraving  *24 x 18.8 cm *1514       Melencolia I van Dürer (1514)
  …
“Deze vervaarlijke dame, in wie een hond begraven ligt en wier rokplooien de stank van het hele land bedekken, houdt met klamme vingers de passer vast en kan de cirkel niet sluiten.”
Voor de gelegenheid een fameus opgekuiste versie van een zin van W.G.Sebald uit Vormen van rouw, een essay dat zijn première maakte in een tijdschrift van 1983 en later opgenomen werd in het posthume Campo Santo van 2003, in 2010 verschenen in Nederlandse vertaling bij De Bezige Bij. De originele zin staat in het Nederlands op p.121 – zie ook hier.
Weggegomd heb ik elke verwijzing naar Günter Grass: een citaat uit “Dagboek van een slak”, een verwijzing naar een personage uit datzelfde werk, en na lang wikken zelfs het hele verklarende deel na de puntkomma die zelf door een punt is vervangen.
De kwestie van Günter Grass is natuurlijk wel interessant. Ik wist niet dat hij in de jaren zestig campagne heeft gevoerd voor de sociaal-democraten, maar het verbaast me niet. Wat mij nu opvalt is hoezeer mijn en zijn links-progressieve sympathie voor de sociaaldemocatie toen, vandaag is opgegaan in de heersende, weldenkende tijdsgeest.
Maar deze tijdsgeest is ongehuwd, en preuts, en weet geen blijf met de onwelvoeglijke actualiteit.

Out of the realm of death

“Were I to choose an auspicious image for the new millennium, I would choose that one: the sudden agile leap of the poet-philosopher who raises himself above the weight of the world, showing that with all his gravity he has the secret of lightness, and that what many consider to be the vitality of the times – noisy, aggressive, revving and roaring – belongs to the realm of death, like a cemetry for rusty cars.”

(Italo Calvino, op 14 maart 2013 geciteerd op Spurious)

Onverwacht voorouderlijk bericht, met schouderklop

“The spelen van zinne are rightly regarded as the epitome of the rederijkers’ craft, always rhymed, often with double entendre, hidden messages, acrostics, and the like, at times demanding a great deal of their audiences.”

(Gary K. Waite: Reformers on stage: popular drama and religious propaganda in the low countries of Charles V, 1515-1556.- Toronto/Buffalo/London: University of Toronto Press Incorporated 2000, p. xvi. Zie ook hier)