Moedertaal en vaderland

“Misschien
leerde ik spreken en schrijven
zoals iemand met alles wat hij op straat vindt
begint te knutselen,

en daar niet mee op kan houden;

het wordt almaar groter en grilliger
en op een dag neemt hij zijn kleren
en tandenborstel
en gaat in dat bouwsel wonen.”

Eigen versifiëring van de tweede zin van Peter Verhelsts Geschiedenis van een berg, net uitgegeven bij Prometheus.

Een gedachte over “Moedertaal en vaderland

  1. Neem nu dat kasteel, van lucht en grootheidswaanzin; daar sta je dan jaren op de uitkijk, turend en wachtend op een verlossende streling: het verklaart de opwinding van een nieuw begin, het legt verhalen in de meest vruchtbare gebieden van de hersenen en na een pijnloze eruptie merken we op hoe eenvoudig het bevloeien van de aarde wel kan wezen …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s