Angelus

“Ik ben er zeker van dat ik hier in sympathiek gezelschap ben wanneer ik mijn liefde voor boeken verklaar – de werelden die zij bevatten, de opwinding van op hen te jagen, het ritueel van hen te lezen (bij voorkeur in bed) en de warmte van muren vol met hen.”

(eigen vertaling van)

“I’m sure I am in sympathetic company here when I declare my love of books—the worlds they contain, the thrill of hunting them, the ritual of reading them (preferably in bed) and the warmth of walls full of them.”

Openingszin van Rilla Alexander’s guest post op 50 Watts, over haar aanstekelijke Her Idea, al was het maar vanwege de thematiek van het krijgen van ideeën en wat er dan mee te doen; ik kan mij voorstellen (het overkwam mij ooit in halfslapende toestand dat ik dacht) dat zij denkt aan een idee als aan een sans-papiers: hoe ze opduiken uit het donker met grote ogen, er zijn de hachelijke grensovergangen, er is de onterende asielprocedure, er wacht hen een moeilijke integratie, of een uitgeprocedeerd bestaan in een ideeënreservaat: een kunstgalerie, een museum, een boek; alwaar zij hun drama nog even naspelen, zij het verwaterd en zonder existentiële urgentie, als prostitués, voor geld en tot ons aller vermaak; ik las ergens dat een idee tot ons komt als een bedelaar met een boodschap, een boodschapper die bedelt om aandacht, het is moeilijk hem te verstaan, het is moeilijk ook hem te identificeren; beeld van gebroken vleugels in een groeve.