Die zich kussen

“Werden sie glücklich, werden sie glücklich werden, die zwei, die da im Nachen sind, die zwei, die sich küssen, die zwei, die der Mond bescheint, die zwei, die sich lieben?”

“Worden zij gelukkig, zullen zij gelukkig worden, de twee die daar in het schuitje zitten, de twee die elkaar kussen, de twee die door de maan beschenen worden, de twee die elkaar liefhebben?”

Robert Walser: Der Nachen.- In: Kleine Dichtungen, 1915, zie ook hier.

Advertenties

In wat niet naar behoren werkt

“Vanaf het moment van de ontmoeting zijn de minnaars zichzelf niet langer genoeg, ze weten zich geen raad met hun eigen lichaam, ze herkennen het niet als iets van henzelf omdat het ziek van liefde is, gemankeerd, veranderd in een reikhalzend gebrek, in iets wat niet naar behoren werkt als het zich op een te grote afstand bevindt van dat andere lichaam.”

Connie Palmen: Logboek van een onbarmhartig jaar.- Prometheus 2011, geciteerd uit het programmaboekje van Saint Amour. Deze zin, uit de weinige die ik bij de hand heb, komt het dichtst in de buurt van de slippende zinnen die je soms kon ontwaren in haar stamelende zegging, vanavond in de Bourla, en die ik hier wil huldigen.

Angelus

“Ik ben er zeker van dat ik hier in sympathiek gezelschap ben wanneer ik mijn liefde voor boeken verklaar – de werelden die zij bevatten, de opwinding van op hen te jagen, het ritueel van hen te lezen (bij voorkeur in bed) en de warmte van muren vol met hen.”

(eigen vertaling van)

“I’m sure I am in sympathetic company here when I declare my love of books—the worlds they contain, the thrill of hunting them, the ritual of reading them (preferably in bed) and the warmth of walls full of them.”

Openingszin van Rilla Alexander’s guest post op 50 Watts, over haar aanstekelijke Her Idea, al was het maar vanwege de thematiek van het krijgen van ideeën en wat er dan mee te doen; ik kan mij voorstellen (het overkwam mij ooit in halfslapende toestand dat ik dacht) dat zij denkt aan een idee als aan een sans-papiers: hoe ze opduiken uit het donker met grote ogen, er zijn de hachelijke grensovergangen, er is de onterende asielprocedure, er wacht hen een moeilijke integratie, of een uitgeprocedeerd bestaan in een ideeënreservaat: een kunstgalerie, een museum, een boek; alwaar zij hun drama nog even naspelen, zij het verwaterd en zonder existentiële urgentie, als prostitués, voor geld en tot ons aller vermaak; ik las ergens dat een idee tot ons komt als een bedelaar met een boodschap, een boodschapper die bedelt om aandacht, het is moeilijk hem te verstaan, het is moeilijk ook hem te identificeren; beeld van gebroken vleugels in een groeve.