Apologie

“Maar men vergeet deze extreme precisie van slaapwandelaars die wandelen over de daken zonder ooit te vallen.”

“Mais l’on oublie cette extrême précision des somnambules qui marchent sur les toits sans jamais tomber.”

Patrick Modiano in zijn dankwoord bij het in ontvangst nemen van de Nobelprijs voor Literatuur 2014. Zie ook hier en hier.

Clementie gevraagd

“Ich bitte die Leserinnen und Leser nur um jenen Vorschuss an Sympathie, ohne den es kein Verstehen gibt.”

Joseph Ratzinger / Benedictus XVI: Jesus von Nazareth. Erster Teil. Von der Taufe im Jordan bis zur Verklärung.- Freiburg/Basel/Wien: Herder Verlag 2007, p.22.

Toen ik hoorde van de geboorte van een meisje, ergens te velde, zocht ik naar een zin, of toch een passage, waarin haar naam figureert, letterlijk, of toch naar de betekenis ervan, en dacht toen aan deze zin uit het voorwoord van Ratzingers Jezusboek – ik dacht dat ik “wohlwollend” of iets van die aard gelezen had, omdat Ratzinger er alludeert op het principe van welwillendheid, uitgangspunt van alle communiceren – was dat verschieten toen ik de bladzijde weer onder ogen kreeg en er dit sierlijke Duits vond, ik dacht aan de rode schoentjes van paus Benedictus, ik dacht ook aan het voorschot aan antipathie dat deze paus in Vlaanderen te beurt is gevallen – gelukkig worden hier nog kinderen geboren, van nature al een en al voorschot van welwillendheid, en wat fijn als er dan eentje “Clémence” wordt genoemd.

Reddingsboei

“Musici hebben een immense impact op mij en ik kan niet anders dan hen te beschouwen als een spirituele gids bij de schipbreuk die onze disfunctionele levens leiden.”

Romeo Castellucci naar aanleiding van de opera ‘Orphée et Eurydice’ (Gluck/Berlioz) die momenteel onder zijn regie in de Muntschouwburg op de affiche staat.  In het programmaboek legt hij uit hij hoe de mythe van Orpheus die op zoek is naar Eurydice zich moeiteloos laat linken aan het menselijk gegeven van coma, een van de meest extreme existentiële condities.  Dit gebeurt in  de eerste plaats via de kracht van de muziek die het hart treft met een intensiteit die losstaat van denkbeelden.

Becoming a Mentsh

“Als ik er niet voor mijzelf ben, wie zal er dan voor mij zijn? Maar als ik er alleen voor mijzelf ben, wat ben ik dan? En indien niet nu, wanneer dan?”

“If I am not for myself, then who will be for me? And if I am only for myself, then what am I? And if not now, when?”

“Si je ne suis pas pour moi, qui le sera? Et si je [ne] suis que pour moi, que suis-je ? Et si pas maintenant, quand?”

„Wenn ich nicht für mich bin, wer ist für mich? Und solange ich nur für mich bin, was bin ich? Und wenn nicht jetzt, wann denn?“

“?אם אין אני לי, מי לי? וכשאני לעצמי, מה אני? ואם לא עכשיו, אימתי”

Uitspraak van Rabbi Hillel in Pirke Avot (1:15). Naar aanleiding van de dag van het jodendom in de Nederlandse kerkprovincie, daags voor het begin van de internationale gebedsweek voor de eenheid onder de christenen, van 18 tot 25 januari 2010.

Handel altijd zo kordaat en vastbesloten mogelijk

“Imitant en ceci les voyageurs qui, se trouvant égarés en quelque forêt, ne doivent pas errer en tournoyant, tantôt d’un côté, tantôt d’un autre, ni encore moins s’arrêter en une place, mais marcher toujours le plus droit qu’ils peuvent vers un même côté, et ne le changer point pour de faibles raisons, encore que ce n’ait peut-être été au commencement que le hasard seul qui les ait déterminés à le choisir: car, par ce moyen, s’ils ne vont justement où ils désirent, ils arriveront au moins à la fin quelque part, où vraisemblablement ils seront mieux que dans le milieu d’une forêt.” 

René Descartes: Discours de la méthode.- Paris: Bordas 1984, p.85. Oorspronkelijk bij Jean Maire in 1637 te Leiden.

“Ik nam hierbij een voorbeeld aan reizigers die ook, als ze in een woud verdwaald zijn, niet moeten gaan ronddolen, nu eens hierheen, dan weer daarheen, en nog veel minder op dezelfde plaats moeten stilhouden.  Zij doen er immers veel beter aan, om zoveel als mogelijk in éénzelfde richting vooruit te gaan, zonder zich door allerlei zwakke overwegingen daarvan af te laten leiden, ook al hebben ze op goed geluk aanvankelijk voor een bepaalde richting gekozen. Op die manier immers komen ze weliswaar wellicht niet waar ze wezen willen, maar ze komen uiteindelijk tenminste ergens, waar ze waarschijnlijk beter af zullen zijn dan midden in een woud.”

Over de methode: inleiding over de methode: hoe men zijn verstand goed kan gebruiken en de waarheid achterhalen in de wetenschappen. Vertaling en inleiding van Th. Verbeeck.– Boom: Meppel 1977 (1987), p.63.

“In deze de reizigers imiterend die, verloren gelopen in een woud, niet gaan ronddolen, nu eens naar de ene kant, dan weer naar de andere, en nog minder ter plaatse blijven trappelen, maar altijd zo recht als ze kunnen in dezelfde richting lopen, en deze niet veranderen om zwakke redenen, hoewel het in het begin misschien slechts toeval is geweest dat hen voor deze richting heeft doen kiezen: want op deze manier gaan ze weliswaar niet naar waar ze willen, maar geraken zij ten slotte ergens waar zij waarschijnlijk beter af zullen zijn dan in het midden van een woud.”
(eigen vertaling)