Naar de maat van de eerste knal, met elaboratie

“Verinniging die vroom beperkt; exaltatie die tot het lucht-ijle uitzet; en ook wel de vervoering in geestelijke cirkelen die nimmer strand raken dan in God; heel deze primitieve, etymologisch te bewijzen aesthetiek die met artisterij niets te maken heeft dan bij tweede of derde aanschouwing: Paul van Ostayen wist ze, naar de maat van de eerste knal in zich, en hoe lang de elaboratie van het gedicht mocht duren, op mij over te brengen met een intensiteit die mij een ogenblik zijns gelijke maakt.”

In memoriam Paul van Ostayen (+ 18/03/1928) met een laudatio van Karel Van de Woestijne in: Vandaag, nr. 5, 1929. Geciteerd door Gaston Burssens in: Paul van Ostayen. Zoals hij was en is.- Antwerpen: Uitgeversbedrijf Avontuur 1933, p. 53/54.

Advertenties

In memoriam Paul Van Ostayen

“Een hoge hand steekt in de nacht
en zij steekt vóór de nacht
omdat de nacht alleen is gene blauwheid
aan ’t einde van mijn ogen
en vóór de blauwe nacht schuift éen witte duif
zo een witte haas schuift voor uw ogen
over de straat neem u in acht
hij draagt uw leven over
van d’ene schaal naar d’andere
en gij weet niet
wat dit beduidt”

(Mythos uit Nagelaten gedichten. Zie ook hier)